مقايسه يافته هاي حاصل از بررسي خون رساني عضله قلب با روش Thallium-201 SPECT وCardiac MRI جهت ارزيابي قابليت حيات (viability) ميوكارد بطن چپ در بيماران داراي سابقه انفاركتوس ميوكارد همراه با بالا رفتن قطعه STEMI ST

    —         —    

ارتباط با ما     —     لیست پایان‌نامه‌ها

... دانلود ...

بخشی از متن مقايسه يافته هاي حاصل از بررسي خون رساني عضله قلب با روش Thallium-201 SPECT وCardiac MRI جهت ارزيابي قابليت حيات (viability) ميوكارد بطن چپ در بيماران داراي سابقه انفاركتوس ميوكارد همراه با بالا رفتن قطعه STEMI ST :


سال انتشار : 1395

نام کنفرانس، همایش یا نشریه : مجله دانشگاه علوم پزشكي مازندران (نامه دانشگاه)

تعداد صفحات :6

سابقه و هدف: در صورت اثبات وجود بافت زیستا (viable) بعد از انفاركتوس قلبی، امكان بازگشت فعالیت میوكارد پس از ریواسكولاریزاسیون موفق وجود دارد. هدف از این مطالعه، مقایسه دو روش اسكن تالیوم و MRI قلبی در تعیین قابلیت حیات (viability) میوكارد است.مواد و روش ها: مطالعه به صورت مقطعی در بیمارستان قلب شهید رجایی تهران طی سال های 92- 1391 بر روی 17 بیمار با سابقه STEMI انجام شد. علاوه بر انجام اسكن تالیوم، MRI قلب با تزریق گادولینیوم انجام شد. جذب بیش از 50 درصد تالیوم بعد از 4 ساعت از زمان تزریق و نیز انهنسمنت تاخیری كم تر یا مساوی 50 درصد بعد از 10 دقیقه از زمان تزریق در MRI در هر سگمان، به عنوان بافت زیستا در نظرگرفته شد.یافته ها: 289 سگمان در هر روش بررسی شد كه 15.6 درصد از آن ها در اسكن تالیوم و 35 درصد از آن ها در MRI، غیرقابل حیات گزارش شدند. در سگمان های اپیكال سپتال و اپكس، توافق قابل توجهی بین یافته های دو روش مشاهده شد (k:0.653 و k:0.757 به ترتیب).استنتاج: میزان درصد میوكارد غیرقابل حیات (non-viable) در MRI نسبت به اسكن تالیوم بالاتر گزارش شد و هم چنین توافق قابل توجهی بین یافته های MRI و SPECT در تعیین قابلیت حیات میوكارد در سگمان های اپیكال سپتال و اپكس مشاهده شد.
كلید واژه: انفاركتوس میوكارد، قابلیت حیات میوكارد، MRI قلبی، اسكن تالیوم

لینک کمکی